We wandelen door de gasthuisbossen… ik weet nog hoe ik vorig jaar dacht aan stappen met een viervoeter. Hij waait naast me nu, zonder leiband en schijnbaar dolgelukkig.
Het is een ferm beest. Hij groeit aan een tempo waarvan ik me afvraag hoe hij er volgend jaar zal uitzien. Hij heeft bakken energie en van voeten vegen heeft hij nog geen kaas gegeten. Maar los van dat is hij een deel van ons gezin geworden.
Ik ben soms ongerust over hoe Leon met hem omgaat. Het ene moment zijn het makkers voor het leven en het andere moment weet ik niet waar de grens vriend-hond ligt. Maar goed…

Gisteren stuurde D-artagnan me een eerste ontwerp toe. Het voelt goed om dit proces uit handen te kunnen geven. Hun ontwerp zit top!

Weet je nog dat ik hoopte op een tentoonstelling?
Dinsdag had ik een afspraak met Steven, Cultuurbeleidscoördinator van stad Wervik. We mailden elkaar verschillende keren de afgelopen jaren. Hij beloofde toen de sint janskapel…
Toen hij begon over volledige financiering van de tentoonstelling wist ik niks te zeggen. Er is ook hier 5000 euro budget!
Concreet staat ze vandaag vast op februari 2015 en wil het boek tegelijk lanceren.
To be continued…

as sweet as it gets

borremans

Woensdag.

Lore kreeg haar allerlaatste zak Vincristine. Vanaf vandaag zijn er enkel nog pillen. Haar papa is dit jaar bijna altijd meegeweest. De woensdagen was ik meestal thuis en zorgde voor Kamiel en Leon. De lieve man was taxichauffeur en wachter, … een jaar lang.

Ze was erg emotioneel. De overplaatsing van haar hematoloog, het afscheid nemen met het verpleegpersoneel, haar mening en visie op alles wat in Roeselare momenteel gebeurt… Ik blijf het confronterend vinden dat een ziekenhuis uiteindelijk een groot bedrijf is dat cijfers moet halen.

Ik bezocht Bozar met Hendrik. Het ritme van de trein wiegde ons op de heenweg anderhalf uur in slaap.

Ik weet niet of hij voelde wat ik voelde, maar de impact van Borremans’ oeuvre op mezelf is groot. Op de één of andere manier herken ik veel van deze wereld en van onszelf in z’n beelden. Mier zijn in deze machtige wereld. De afwezigheid, het filmische en  het ondergaan, het in vraag stellen van het vanzelfsprekende.  Zijn fantastische werken ademen zo veel gevoel dat erover praten heel moeilijk wordt.

Ik schrijf  en selecteer momenteel het boek aan elkaar. Het vraagt isolatie in m’n hoofd en hier thuis kan dit meestal maar laat in de avond. Ik heb december 2012 zo goed als af. Ik voel  hoe gedachten opnieuw overheersen en  hoe beelden opnieuw verrijzen in m’n hoofd. Ik beloofde d-Artagnan na het weekend een eerste afgewerkt deel door te sturen.

 

 

image

Als alles een beetje meezit… en de vakantie mag zijn was ze altijd was, dan ga ik de komende 2 maanden voluit voor het boek. De mensen van d-artagnan verzorgen de layout, de marketing, de huisstijl. Ik had nooit durven dromen dat zo’n goed bureau dit voor ons zou doen.
Ik deed al heel wat voorbereidend werk, heb een duidelijk geheel voor ogen en er is zelfs budget voor een bescheiden tentoonstelling.
Vandaag zaten we samen in Brugge. Vorige zaterdag maakte ik met Reinhart een eerste  grote foto-selectie. Van de 600 foto’s zijn er nu al 300 geselecteerd, wat nog veel te veel is.
Het is allemaal erg emotioneel. De confrontatie aangaan met deze film is hard en heel gevoelig. Maar ik ben overtuigd dat dit het goede moment is.

2406

Dag Dokter

230104

Dag dokter,

Er steekt een gouden mannetje in je hart.
Ik bevroor het ooit in een sneeuwbol.. weet je nog?

Als je straks dit ziekenhuis verlaat,
doe dat dan met alle trots en kracht die jij al die tijd aan jouw patienten gaf.

Hoofd omhoog om wat je verwezenlijkte.
glimlach en traan om wie je bent.
Warm van binnen om de weg die je nu kan volgen.

 

Die vrijdag..

Ik voel nog altijd jouw harde woorden, daar vier hoog.
Je zat tussen stapels formules en papieren behandelingen.

Jouw woorden vlogen door het ijle  en raakten harder dan hard…
Onze warme dromen  voor het leven rolden langs verkleumde wangen.

Je gaf nooit zekerheid,
maar eerlijkheid in haar puurste vorm.

Door een wereld vol wankele woorden en broze wind volgden wij jou
tot vandaag.

 

 

Lieve dokter.
Bedankt om ons te leiden naar vandaag.
Je was altijd meer dan een papieren dame.
Een medicijnvrouw met het hart op het juiste plekje.
Een betrouwbare gids langs een duister bergpad.

Je maakte keuzes die wij niet konden maken.
Je leidde ons doorheen verdomde steegjes
Je maakte emoties wakker waar we het bestaan  niet van kenden.

Wij wensen jou een goede reis.

Volg je hart en pluk de dag.

Wees trots op wie je bent en waarvoor je leeft.

xxx
Kamiel en Hanne-lore
Leon en Tom

_MG_6871

STAD UZ

jasper03

 

Jasper01

 

Zie je die krijgers daar?

In een kamertje op 5,
en een veel te donkere stad UZ

Op een pad waar enkel in de tegenwoordige tijd wordt geaarzeld.
elk van hen een stukje bevochten kanker in hun lijf

maar vooral….

vol liefde en hoop met elkaar.

We leerden elkaar kennen daar in stad IZ.
Ook bij jullie kwamen de wijzen en de professor… was ECMO de laatste kans.
Ook bij jullie viel kanker en wanhoop zomaar in jullie zorgeloze leven.

Jasper en Thomas, Betty en Paulien.

Volhouden daar!
Geloof in de wijzen.
en in elkaar!

x

2 paar schoenen

260501

190502

190501

IMG_6467

superman

20140514_140240

 

 

Toen ik naast Peeters stond…

10302493_596784913753408_7388194792385855433_n

Met een mond vol kleverige letters probeerde ik te verhalen.
Het gele licht bevreemde de zaal. Ik zocht jou grote ogen maar tevergeefs….ik botste tegen een horizon vreemde schimmen.

Peeters duwde me een micro onder m’n natte neus.

“Wil je wat zeggen?”vroeg hij me enthousiast? Ik keek  hem diep in z’n ogen en zag dat hij niet was voorbereid op ons verhaal.

Een creatieve prijs verbeeldde hem een geflipte  ijzeren assemblage, een magische still uit  een nooit bedachte film, een groteske action painting op de markt van Brussel of verder. Een diepgaande performance waarin alle ambachten waren verweven.

Er lagen enkel doorkankerde tranen op m’n lippen Sombere wakte die  aarzelend in de vreemde zaal wilde glijden.

De stilte werd alsmaar stiller… ook Peeters.

Ik snuisterde aarzelend  in  m’n broekzak . Ergens onderaan, tussen snoeppapiertjes en krijtstompjes,  stak het kleine luciferdoosje waar ik de juiste woorden in had bewaard. . .
Ik bracht het naar het warme licht en duwde het voorzichtig open.
Kleurige letters maakten zich klaar voor hun start. Ze zoefden omhoog en vertelden de waarheid in het klein.

Over  die keer dat we goudvissen kochten…
Over die  ochtend op de vensterbank van de apotheek.
Over de winderige stilte en zomerzachte wandelingen.
Over het water en de huilende meeuwen.

Er vlogen woordeloze gedachten en onuitspreekbare gevoelens door de zaal.
Donkere hoeken met dun bezaaide schatten… onvindbaar voor het drukke oog.

Zwart-  rood-witte troepen  marcheerden door de zaal.
Onvoorwaardelijke Liefde en broederschap in z’n puurste vorm …

Er kwam een gemeend applaus.

Lieve mensen.. uit het diepste van mijn hart bedankt voor jullie massale stem.

Tentoo, merci!

image

A demain

2014-05-08 07

de inpakmachine

Moederdag komt er aan en in mijn klas staan momenteel meer dan 80 onafgewerkte pakjes

Ik vind het een belangrijke activiteit.
Het cadeautje  hoeft niet groots te zijn. Het moet niet veel kosten. Het komt uit hun hart en is vooral kinderlijk mooi.

‘t Is altijd een beetje stressen. Kinderen die op het laatste moment ziek zijn en lesmomenten die deze tijd van het jaar te vaak wegvallen. Elk jaar veranderen m’n handen  in een dolle inpakmachine. Ongewild word ik een prikkelbaar stressbeest dat de deadline moet halen. Juist dan loopt het verkeerd met  de  lamineermachine …

Tja… Dit is de stress waar ik vorig jaar naar verlangde  :-)

Er mag muziek spelen tijdens de knutselles. Ik maak te vaak  de fout  spotify melancholische afspeellijsten te laten spelen..  Daar is London Grammar.. Haar hoge tonen brengen me terug naar gisteren en de dagen ervoor.
Alle kinderklanken verdwijnen en ik zie alleen nog bewegende mondjes. Ik voel hoe een broze parel langs m’n wang  wil lopen…

Ze zit voor jouw glazen bedje in haar chemisch pak en kijkt je aan…
Ze zit naast me in de auto….Na 8 weken isolatie en een digitale baby .
Ze geeft jou te eten. Met een gebroken hart en angst om zich te binden.
Ze leest Leon voor… met warmte die alleen zij  kan geven.
Ze houdt je  handje vast en smeekt woordeloos om hulp…opnieuw…. In een ander ziekenhuis deze keer.

Zoveel filmische flarden zijn op m’n netvlies gebrand… voor altijd.
Ze komen en ze gaan als de zee… en verdringen al wat hier is.

Meester, lees je eens ? Een jongen van 12… met een dagboek waar niemand wil mee ruilen houdt zijn verpakpapier onder mijn natte neus. Aarzelend lees ik elke letter… en haper bij z’n 3 laatste woorden.

meer is niet nodig om te zeggen waarover het gaat.

blijf gezond mama (1)

 

bad1

 

De collega’s

20140502_150549

 

Met een ferme zaag in m’n hoofd zeurde ik de laatste tijd door dit huis…
Ik kankerde meer dan ik aankon en deed m’n liefste schatten meer mis dan goed.
‘t Kan gebeuren maar ‘t moet niet te lang duren.

Daar kwam het jaarlijkse uitstapje met de collega’s.
Vorig jaar moest ik passen, dit jaar zat ik in het organiserend team.

De mannen, wel eens vrienden genoemd.
Het bier,de barbecue , de foute ventepraat…

Met tandem en proviand vlogen we door de westhoek. Over de Rode en de zwartenberg. Op Kemmels en scherpe heuvels koersten we de gepensioneerde soldaat achterna.

Tien wannabee Militairen voor een dag of drie

Ik plantte de zaag ergens diep tussen Le mont Noir en de West-vlaamse bergen…  samen met de last post en een Omer of vier.

Merci lieve schat. Je bent van goud.

x

gips

gips

lml

 

Vespa rijden is uitwaaien. Scoooteren maar dan met je hoofd erbij. Het schakelen was even wennen maar na een eerste onderhoud is alles wat afgesteld en voelt het geweldig te cruisen door Vlaamsche wegen.

Ik zette de wagen in de garage en ga elke dag body-contact aan met de winderige stilte. Vorig jaar klonk ze meestal huilerig. Nu waait ze door gedachten en verfrist ze op een onbeschrijfelijke manier.

ik ben verliefd. :-)

 

Volg

Ontvang elk nieuw bericht direct in je inbox.

Doe mee met 376 andere volgers