IMG_3938

Today counts

sporter

——-sportmodus——-en zo trots op jou——-x——-

soldierfinal

Vereeuwigd

261014

bladzijde

De trap van vergelijking

septem-2014-116

Er staan veel te veel pijnlijke herinneringen op ons netvlies gebrand. Momenten die ons leven overhoop gooiden. Veranderingen die zorgden dat het nooit  meer zal zijn zoals het ooit was.
Ze maken ons denken gecompliceerd en doen vanzelfsprekendheden frustraties worden.

Denken in het nu, tevreden zijn met wat het is … Het staat hier al 100 keer beschreven maar zit deze wereld eigenlijk zo in elkaar?

Toen we donderdag door de glazen poorten van AZ Brugge wandelden, waaiden cijfers en gemiddeldes over ons hoofd. Een middag testen en controleren, zorgde voor een klamme ongemakkelijkheid. Kamiel bungelde ergens onderaan de norm en was heel de avond en nacht van streek. Wij ook trouwens. Waarom vergelijken we?
Vergelijken is niet goed. We doen het heel vaak. Kinderen op rij van 1 tot 10 plaatsen. Punten en scores neerpennen.
Aan de ene kant wordt overal verkondigd dat iedereen kan zijn wie hij is. Aan de andere kant gaat het competieve leven achter de glazen muren zijn gang.Daar ligt de lat elke dag een millimeter hoger. Of je nu wil of kan… op een dag word je een verplichte deelnemer.

Als we de versnellingsknop nu gewoon iets minder hard zouden  indrukken… Als we onze verwachtingen  niet zo hoog moesten  leggen…

Hoe zou het er hier dan uitzien?

In de wachtzaal kwam een wijze langs. Ik tuimelde terug in de tijd…

Toen we 20 maanden geleden de paadjes volgden en elk stapje wankel de juiste weg zocht…
Toen we in die Roeselaarse schuilkelder wachtten op een leger redders. Toen kwam je binnen met jouw groene troepen.
Hoogtechnologisch bewapend gingen jullie professioneel te werk.
Onze kleinste strijder ging uiteindelijk mee in een spaceshuttle vol zuurstof.

Kamiels verblijf in Brugge was kort maar intens. Dokter Cornette, bedankt voor het weerzien. Jouw opmerking over gelukkig zijn, voelde aan als de reden waarom ik terug naar Brugge moest.

Warm hart

X

Our house… in the middle of the street

ourhouse

ourhouse

030914

1 september

Ik wandel langs het water en kijk in m’n hoofd.

Ik zocht toen ook maar zag niet wat ik nu weet.
Ik stap 2 jaar verder
hoe oud is m’n hoofd eigenlijk geworden?

De bomen waaien zoals toen maar fluisteren anders.

Jij reed deze morgen eerst naar ziekenhuis, vervolgens richting Zwevegem…. halftijds.
Wat wens ik jou alle geluk toe liefste.  Dit moment was toen een verborgen droom.

Leon ging vandaag naar het eerste leerjaar. Hij kwam daarstraks zelfzekerder dan ooit terug thuis.
Kamiel… jij mag morgen naar het bolderwagentje. 3 keer per week kun je samen met andere vriendjes op ontdekkingstocht. 

De onzekerheid blijft maar voelt hoopvoller.
Achter ons liggen enkele kanjers van bergen.
Ik durf terugkijken en verdomme wat ben ik trots.
Wat ben ik fier jouw man te mogen zijn.
Wat ben ik blij jullie papa te kunnen zijn.

merci

En ook jij Nero…. bedankt om me mee te nemen… elke dag,

naar het water.

 

 

superman

Ik sta aan de afwas en luister naar Enaudi’s hemelse tonen. Het is 24 uur gepasseerd en de vuile borden van een gezellige avond bleven staan. Ik bedenk bij mezelf hoeveel geluk ik heb. Ik heb een prachtige vrouw en 2 g elukkige zonen. We zijn gezond en wel… ik mag zonder grote zorgen lachen en blij zijn in mijn hart.

Ik ben een gelukkig man.

Tin

Als de tentoonstelling in februari komt, betekent dat dat ik nog een 6 tal maanden heb om hier naar te werken. Er is genoeg fotografie en tekst. Er is een boek in de maak. Ik wil de ruimte vullen met andere dingen.

Soldaatjes gaan al een hele tijd mee op onze weg. Ze maakten veel duidelijk. Ze waren rood, wit, zwart en vooral van plastiek.
Ik zocht naar tinnen soldaatjes. Je vindt ze op rommelmarkten en tweedehandssites.  Een tijd geleden kwam ik op een site waar ze moules verkopen. Gisteren waagde ik me hieraan en vanaf morgen komt een pakje overgewaaid vanuit Ierland.  Nu  is  het spannend wachten op het pakje. morgen is er  tijd om te leren gieten.  Ik ontmoette dit weekend een man die me op weg wil helpen. Het zit goed. Dan is er tijd om te beschilderen en verder te zoeken naar een presentatie.
Ik vond trouwens een installatie die inspireert:

tinsoldiers

à la mer

haanc

dehaan03

haan01

 

 

de kapel

kapel

Dit is het plekje waar de tentoonstelling door zal gaan. Binnenkort is er de jaarlijkse boekenverkoop van de bibliotheek, vandaar de rekjes en de dozen. September stel ik het project voor aan de raad van schepenen en ik kan stilletjes denken over de schikking, invulling enz…

Ik hou jullie op de hoogte!

Bissegem

vader_zoon

onbezorgdheid

 

We wandelen door de gasthuisbossen… ik weet nog hoe ik vorig jaar dacht aan stappen met een viervoeter. Hij waait naast me nu, zonder leiband en schijnbaar dolgelukkig.
Het is een ferm beest. Hij groeit aan een tempo waarvan ik me afvraag hoe hij er volgend jaar zal uitzien. Hij heeft bakken energie en van voeten vegen heeft hij nog geen kaas gegeten. Maar los van dat is hij een deel van ons gezin geworden.
Ik ben soms ongerust over hoe Leon met hem omgaat. Het ene moment zijn het makkers voor het leven en het andere moment weet ik niet waar de grens vriend-hond ligt. Maar goed…

Gisteren stuurde D-artagnan me een eerste ontwerp toe. Het voelt goed om dit proces uit handen te kunnen geven. Hun ontwerp zit top!

Weet je nog dat ik hoopte op een tentoonstelling?
Dinsdag had ik een afspraak met Steven, Cultuurbeleidscoördinator van stad Wervik. We mailden elkaar verschillende keren de afgelopen jaren. Hij beloofde toen de sint janskapel…
Toen hij begon over volledige financiering van de tentoonstelling wist ik niks te zeggen. Er is ook hier 5000 euro budget!
Concreet staat ze vandaag vast op februari 2015 en wil het boek tegelijk lanceren.
To be continued…

as sweet as it gets

borremans

Woensdag.

Lore kreeg haar allerlaatste zak Vincristine. Vanaf vandaag zijn er enkel nog pillen. Haar papa is dit jaar bijna altijd meegeweest. De woensdagen was ik meestal thuis en zorgde voor Kamiel en Leon. De lieve man was taxichauffeur en wachter, … een jaar lang.

Ze was erg emotioneel. De overplaatsing van haar hematoloog, het afscheid nemen met het verpleegpersoneel, haar mening en visie op alles wat in Roeselare momenteel gebeurt… Ik blijf het confronterend vinden dat een ziekenhuis uiteindelijk een groot bedrijf is dat cijfers moet halen.

Ik bezocht Bozar met Hendrik. Het ritme van de trein wiegde ons op de heenweg anderhalf uur in slaap.

Ik weet niet of hij voelde wat ik voelde, maar de impact van Borremans’ oeuvre op mezelf is groot. Op de één of andere manier herken ik veel van deze wereld en van onszelf in z’n beelden. Mier zijn in deze machtige wereld. De afwezigheid, het filmische en  het ondergaan, het in vraag stellen van het vanzelfsprekende.  Zijn fantastische werken ademen zo veel gevoel dat erover praten heel moeilijk wordt.

Ik schrijf  en selecteer momenteel het boek aan elkaar. Het vraagt isolatie in m’n hoofd en hier thuis kan dit meestal maar laat in de avond. Ik heb december 2012 zo goed als af. Ik voel  hoe gedachten opnieuw overheersen en  hoe beelden opnieuw verrijzen in m’n hoofd. Ik beloofde d-Artagnan na het weekend een eerste afgewerkt deel door te sturen.

 

 

image

Als alles een beetje meezit… en de vakantie mag zijn was ze altijd was, dan ga ik de komende 2 maanden voluit voor het boek. De mensen van d-artagnan verzorgen de layout, de marketing, de huisstijl. Ik had nooit durven dromen dat zo’n goed bureau dit voor ons zou doen.
Ik deed al heel wat voorbereidend werk, heb een duidelijk geheel voor ogen en er is zelfs budget voor een bescheiden tentoonstelling.
Vandaag zaten we samen in Brugge. Vorige zaterdag maakte ik met Reinhart een eerste  grote foto-selectie. Van de 600 foto’s zijn er nu al 300 geselecteerd, wat nog veel te veel is.
Het is allemaal erg emotioneel. De confrontatie aangaan met deze film is hard en heel gevoelig. Maar ik ben overtuigd dat dit het goede moment is.

Volg

Ontvang elk nieuw bericht direct in je inbox.

Doe mee met 380 andere volgers