superman

Ik sta aan de afwas en luister naar Enaudi’s hemelse tonen. Het is 24 uur gepasseerd en de vuile borden van een gezellige avond bleven staan. Ik bedenk bij mezelf hoeveel geluk ik heb. Ik heb een prachtige vrouw en 2 g elukkige zonen. We zijn gezond en wel… ik mag zonder grote zorgen lachen en blij zijn in mijn hart.

Ik ben een gelukkig man.

Tin

Als de tentoonstelling in februari komt, betekent dat dat ik nog een 6 tal maanden heb om hier naar te werken. Er is genoeg fotografie en tekst. Er is een boek in de maak. Ik wil de ruimte vullen met andere dingen.

Soldaatjes gaan al een hele tijd mee op onze weg. Ze maakten veel duidelijk. Ze waren rood, wit, zwart en vooral van plastiek.
Ik zocht naar tinnen soldaatjes. Je vindt ze op rommelmarkten en tweedehandssites.  Een tijd geleden kwam ik op een site waar ze moules verkopen. Gisteren waagde ik me hieraan en vanaf morgen komt een pakje overgewaaid vanuit Ierland.  Nu  is  het spannend wachten op het pakje. morgen is er  tijd om te leren gieten.  Ik ontmoette dit weekend een man die me op weg wil helpen. Het zit goed. Dan is er tijd om te beschilderen en verder te zoeken naar een presentatie.
Ik vond trouwens een installatie die inspireert:

tinsoldiers

à la mer

haanc

dehaan03

haan01

 

 

de kapel

kapel

Dit is het plekje waar de tentoonstelling door zal gaan. Binnenkort is er de jaarlijkse boekenverkoop van de bibliotheek, vandaar de rekjes en de dozen. September stel ik het project voor aan de raad van schepenen en ik kan stilletjes denken over de schikking, invulling enz…

Ik hou jullie op de hoogte!

Bissegem

vader_zoon

onbezorgdheid

 

We wandelen door de gasthuisbossen… ik weet nog hoe ik vorig jaar dacht aan stappen met een viervoeter. Hij waait naast me nu, zonder leiband en schijnbaar dolgelukkig.
Het is een ferm beest. Hij groeit aan een tempo waarvan ik me afvraag hoe hij er volgend jaar zal uitzien. Hij heeft bakken energie en van voeten vegen heeft hij nog geen kaas gegeten. Maar los van dat is hij een deel van ons gezin geworden.
Ik ben soms ongerust over hoe Leon met hem omgaat. Het ene moment zijn het makkers voor het leven en het andere moment weet ik niet waar de grens vriend-hond ligt. Maar goed…

Gisteren stuurde D-artagnan me een eerste ontwerp toe. Het voelt goed om dit proces uit handen te kunnen geven. Hun ontwerp zit top!

Weet je nog dat ik hoopte op een tentoonstelling?
Dinsdag had ik een afspraak met Steven, Cultuurbeleidscoördinator van stad Wervik. We mailden elkaar verschillende keren de afgelopen jaren. Hij beloofde toen de sint janskapel…
Toen hij begon over volledige financiering van de tentoonstelling wist ik niks te zeggen. Er is ook hier 5000 euro budget!
Concreet staat ze vandaag vast op februari 2015 en wil het boek tegelijk lanceren.
To be continued…

as sweet as it gets

borremans

Woensdag.

Lore kreeg haar allerlaatste zak Vincristine. Vanaf vandaag zijn er enkel nog pillen. Haar papa is dit jaar bijna altijd meegeweest. De woensdagen was ik meestal thuis en zorgde voor Kamiel en Leon. De lieve man was taxichauffeur en wachter, … een jaar lang.

Ze was erg emotioneel. De overplaatsing van haar hematoloog, het afscheid nemen met het verpleegpersoneel, haar mening en visie op alles wat in Roeselare momenteel gebeurt… Ik blijf het confronterend vinden dat een ziekenhuis uiteindelijk een groot bedrijf is dat cijfers moet halen.

Ik bezocht Bozar met Hendrik. Het ritme van de trein wiegde ons op de heenweg anderhalf uur in slaap.

Ik weet niet of hij voelde wat ik voelde, maar de impact van Borremans’ oeuvre op mezelf is groot. Op de één of andere manier herken ik veel van deze wereld en van onszelf in z’n beelden. Mier zijn in deze machtige wereld. De afwezigheid, het filmische en  het ondergaan, het in vraag stellen van het vanzelfsprekende.  Zijn fantastische werken ademen zo veel gevoel dat erover praten heel moeilijk wordt.

Ik schrijf  en selecteer momenteel het boek aan elkaar. Het vraagt isolatie in m’n hoofd en hier thuis kan dit meestal maar laat in de avond. Ik heb december 2012 zo goed als af. Ik voel  hoe gedachten opnieuw overheersen en  hoe beelden opnieuw verrijzen in m’n hoofd. Ik beloofde d-Artagnan na het weekend een eerste afgewerkt deel door te sturen.

 

 

image

Als alles een beetje meezit… en de vakantie mag zijn was ze altijd was, dan ga ik de komende 2 maanden voluit voor het boek. De mensen van d-artagnan verzorgen de layout, de marketing, de huisstijl. Ik had nooit durven dromen dat zo’n goed bureau dit voor ons zou doen.
Ik deed al heel wat voorbereidend werk, heb een duidelijk geheel voor ogen en er is zelfs budget voor een bescheiden tentoonstelling.
Vandaag zaten we samen in Brugge. Vorige zaterdag maakte ik met Reinhart een eerste  grote foto-selectie. Van de 600 foto’s zijn er nu al 300 geselecteerd, wat nog veel te veel is.
Het is allemaal erg emotioneel. De confrontatie aangaan met deze film is hard en heel gevoelig. Maar ik ben overtuigd dat dit het goede moment is.

2406

Dag Dokter

230104

Dag dokter,

Er steekt een gouden mannetje in je hart.
Ik bevroor het ooit in een sneeuwbol.. weet je nog?

Als je straks dit ziekenhuis verlaat,
doe dat dan met alle trots en kracht die jij al die tijd aan jouw patienten gaf.

Hoofd omhoog om wat je verwezenlijkte.
glimlach en traan om wie je bent.
Warm van binnen om de weg die je nu kan volgen.

 

Die vrijdag..

Ik voel nog altijd jouw harde woorden, daar vier hoog.
Je zat tussen stapels formules en papieren behandelingen.

Jouw woorden vlogen door het ijle  en raakten harder dan hard…
Onze warme dromen  voor het leven rolden langs verkleumde wangen.

Je gaf nooit zekerheid,
maar eerlijkheid in haar puurste vorm.

Door een wereld vol wankele woorden en broze wind volgden wij jou
tot vandaag.

 

 

Lieve dokter.
Bedankt om ons te leiden naar vandaag.
Je was altijd meer dan een papieren dame.
Een medicijnvrouw met het hart op het juiste plekje.
Een betrouwbare gids langs een duister bergpad.

Je maakte keuzes die wij niet konden maken.
Je leidde ons doorheen verdomde steegjes
Je maakte emoties wakker waar we het bestaan  niet van kenden.

Wij wensen jou een goede reis.

Volg je hart en pluk de dag.

Wees trots op wie je bent en waarvoor je leeft.

xxx
Kamiel en Hanne-lore
Leon en Tom

_MG_6871

STAD UZ

jasper03

 

Jasper01

 

Zie je die krijgers daar?

In een kamertje op 5,
en een veel te donkere stad UZ

Op een pad waar enkel in de tegenwoordige tijd wordt geaarzeld.
elk van hen een stukje bevochten kanker in hun lijf

maar vooral….

vol liefde en hoop met elkaar.

We leerden elkaar kennen daar in stad IZ.
Ook bij jullie kwamen de wijzen en de professor… was ECMO de laatste kans.
Ook bij jullie viel kanker en wanhoop zomaar in jullie zorgeloze leven.

Jasper en Thomas, Betty en Paulien.

Volhouden daar!
Geloof in de wijzen.
en in elkaar!

x

2 paar schoenen

260501

190502

190501

IMG_6467

superman

20140514_140240

 

 

Toen ik naast Peeters stond…

10302493_596784913753408_7388194792385855433_n

Met een mond vol kleverige letters probeerde ik te verhalen.
Het gele licht bevreemde de zaal. Ik zocht jou grote ogen maar tevergeefs….ik botste tegen een horizon vreemde schimmen.

Peeters duwde me een micro onder m’n natte neus.

“Wil je wat zeggen?”vroeg hij me enthousiast? Ik keek  hem diep in z’n ogen en zag dat hij niet was voorbereid op ons verhaal.

Een creatieve prijs verbeeldde hem een geflipte  ijzeren assemblage, een magische still uit  een nooit bedachte film, een groteske action painting op de markt van Brussel of verder. Een diepgaande performance waarin alle ambachten waren verweven.

Er lagen enkel doorkankerde tranen op m’n lippen Sombere wakte die  aarzelend in de vreemde zaal wilde glijden.

De stilte werd alsmaar stiller… ook Peeters.

Ik snuisterde aarzelend  in  m’n broekzak . Ergens onderaan, tussen snoeppapiertjes en krijtstompjes,  stak het kleine luciferdoosje waar ik de juiste woorden in had bewaard. . .
Ik bracht het naar het warme licht en duwde het voorzichtig open.
Kleurige letters maakten zich klaar voor hun start. Ze zoefden omhoog en vertelden de waarheid in het klein.

Over  die keer dat we goudvissen kochten…
Over die  ochtend op de vensterbank van de apotheek.
Over de winderige stilte en zomerzachte wandelingen.
Over het water en de huilende meeuwen.

Er vlogen woordeloze gedachten en onuitspreekbare gevoelens door de zaal.
Donkere hoeken met dun bezaaide schatten… onvindbaar voor het drukke oog.

Zwart-  rood-witte troepen  marcheerden door de zaal.
Onvoorwaardelijke Liefde en broederschap in z’n puurste vorm …

Er kwam een gemeend applaus.

Lieve mensen.. uit het diepste van mijn hart bedankt voor jullie massale stem.

Tentoo, merci!

image

Volg

Ontvang elk nieuw bericht direct in je inbox.

Doe mee met 374 andere volgers