Maand: december, 2012

311205
311202 311203

311201

311204

flame on my head

 

 

301205

301201

301202

 

 

 

 

291201

de afslag

Vandaag kwam ik erg aangenaam verrast bij je. Vrijdag is het wekelijkse bezoekje van Dominique.. een grappig en prettig gestoord moment. We lachten en ook de verpleegster vond het super. Het is leuk om je de angst te zien vergeten. Ik zag je ogen eventjes opnieuw fonkelen… ik vergat zelfs eventjes dat we in het ziekenhuis waren..

Deze middag is er besloten om een andere weg te nemen. We slaan af in plaats van rechtdoor te stappen. Volgende week word ik papa. 32 weken is vroeg, maar Lore moet genezen en m’n kleine jongen is sterk genoeg zeggen de dokters. Lore’s behandeling wordt voortdurend gewikt en gewogen… en er worden nu bepaalde chemo’s niet gebruikt die eigenlijk snel moeten worden gegeven. Vandaar de keuze. Het is erg moeilijk, want we waren van het gedacht dat je pas zou komen aan 36 weken.. Stiekem hoopte ik op een kleine dik ventje… ik vrees dat je klein maar niet zo dik zal zijn jongen. Het worden harde weken. Voor ons allemaal.

Lore blijft op 5, jij verhuist naar 3, ik pendel tussen de 2

Als leon komt en we de lift nemen vraagt hij me wie er op welk verdiep ligt. Ik verzon een ziekte per verdiep. 1 is  voor de gebroken mensen. Er kan veel gebroken zijn vertelde ik. Je vinger of je hand. je hele arm of je oor. Je neus van een bal op de speelplaats. Zelfs je hart kan breken…  2 is voor al wat met ogen en mond en oren te maken heeft. Meisjes die frietjes ruiken wanneer hun mama spaghetti maakt, of jongens die denken dat de kleur van hun papa’s haar groen is … of wanneer je je spruitjes niet kan of wil opeten… dan lig je op 2.

3 is voor de kindjes, dat weet Leon. Links is ziek, rechts is uit mama’s buik. (snijden ze die open?). 4 ben ik nog niet geweest heb ik gezegd en vind hij voorlopig ok.

5 is wanneer je last hebt van zwarte soldaatjes in je bloed, zoals mama. De gang rechtdoor is wanneer ze huizen bouwen in je buik, en ze afgebroken moeten worden door dokters… de deur met de bel is waar mama ligt, en snel moet genezen!

En 6? Dat is de keuken! Eigenlijk is het – 1 maar onder de grond is zo ondergronds… we houden het bij 6.

Telkens wanneer we bij 3 komen zegt hij. Gaan we kijken naar de baby’s papa? Eerst durfde hij niet drukken, gisteren drukte hij op 3 maar wilde niet uitstappen.. vandaag heb ik gezegd dat z’n broertje er een tijdje zal liggen, heel snel zelfs. Hopelijk gaan we morgen es kijken. Ik wil hem een beetje voorbereiden.

281201

271201

271204

271208

271207

271203

271205

271202

271206

261204

261206

261203

261201

261205

261202

251201

kerstavond

241201

241203

241204

241202

241208

241205

241206

241207

231201

Did I say that I need you?
Did I say that I want you?
Oh, if I didn’t now I’m a fool you see,..
No one knows this more than me.

(pearl Jam)

221201

221205

221202

221206 221203 221207

221204

Vandaag zijn we zaterdag. Je hebt een rode pyjama aan en verdikke ik vind je mooi. Je buikje wordt ronder. Wat zouden we nu hebben gedaan wanneer ik die telefoon niet had opgenomen. We  zitten in een trein die sneller en sneller gaat. wat zou ik graag aan de noodrem trekken en verdwijnen samen met ons gezin. We moeten vooruit en ik moet je positieve kracht geven maar dat is moeilijk! Daarstraks kreeg je opnieuw medicatie in je rugmerg en de dosis pillen die dagelijks inneemt is groot. Het is zo moeilijk om het een plaats te geven.

Een hartmonitor staat naast jouw bed en geregeld kunnen we genieten van het geluid van je hartje lieve jongen. Telkens is het erg spannend en hopen we dat alles goed gaat met je. Ik kan maar niet aanvaarden waarom jullie zo moeten afzien.

lieve schat, Ik mis je warmte in dat veel te grote bed. Ik mis je geklets en je aanwezigheid thuis… ik mis de onbezorgdheid en ons gewone leven . Ik mis die drukte.. ik mis alles eigenlijk.
Ik weet wel dat het in orde komt! Het moet!

 

3D

211203
211202

211201

 

vijf

191201

191201

181202

181203

181201

 181203

181202

echo

171205

171202

171201

171203

soldiers of love

Leon vraagt me elke dag… toon eens die soldaatjes in mama’s bloed papa. Geduld zeg ik dan. Het is moeilijk om ze te fotograferen.

Vorige week reden we met de wagen richting Wervik.  Papa.. Wat is het verschil tussen een dokter en een ziekenhuis?  Een dokter is er wanneer je gewoon een beetje ziek bent en naar het ziekenhuis moet je wanneer het iets erger is, zei ik. Is mama dan heel ziek? vroeg hij..

Ik vertelde hem dat er in mama’s bloed rode en witte soldaatjes zitten. Die beschermen haar.  Ze bouwen huisjes, kampen. Ze beschermen haar tegen stoute soldaatjes. Die zijn er ook. Ze zijn er altijd, maar nu zijn er heel veel. Het is oorlog in mama’s bloed jongen.. zei ik en mama heeft extra hulp nodig.

Ik wil enkele beelden maken deze oorlog voorstellen. Ik zocht gisteren en kwam op een veilingsite. Ik was op zoek naar van die kleine plastieken soldaatje en er loopt een veiling die nog 2 dagen, 7 uur, 18 minuten en 32 seconden loopt. Het gaat over 430 Airfix & matchbox soldaatjes op schaal 1/32

Uit de jaren 1970 en 1980

Airfix en matchbox soldaatjes, in totaal zijn het meer dan 430 stuks, overwegend airfix figuren. In bespeelde maar de meeste nog in goede conditie.
Engelse infantery (matchbox) US infantery (matchbox) duitse infantery (matchbox) Berbers met vervangbare wapens Africa korps (airfix) Commando’s (airfix) US infantery (airfix) 8th army (airfix) Duitse infantery (airfix) US para commando’s (airfix) moderne britse infantery (airfix) moderne US infantery (airfix) ? Ridder fig (airfix) Franse old guard infantery Napoleon (airfix) Japanse infantery

soldiers

Ik hoop dat ik de veiling kan kopen. Ik sta momenteel als hoogste bieder, maar ik wil wel niet zot doen. Ik heb geen id van wat deze mannetjes gaan in prijs bij verzamelaars.

zeven

Week 1 is voorbij… Een hectische chaos… Maar… maar… we zijn al 7 dagen ver.

Komaan schat! Ik geloof in jou!

161203

161204

161205

161202

161201

Zondag

13U55… je slaapt en ik zit naast je. Het is stil. Doordat er zomaar niemand in de gang kan hoor je geen stappen, gebabbel,  ….
Je handen liggen op je buikje dat ons kindje draagt. Morgen krijg je de eerste chemo-injectie, woensdag een zakje.
6Weken… waarvan 1week bijna is weggetikt. Ik ben bang voor wat nog moet komen.
Straks komt Leon… ik kijk er naar uit. 
Zondag was normaal stapdag.  Een wandeling in Ieper, kerstmarkt doen, … tijd voor elkaar maken in ons drukke leventje. Een dag waar we naar toe leefden en die altijd te snel voorbij was. Soms wilde je naar Slots… en eigenlijk waren er dingen die ik liever deed. Nu zou ik 6 weken met je in Slots willen wandelen. 
Deze week is de meest chaotische in mijn hele leven… ik zit op een achtbaan Wervik -Roeselare… 
Laat ons hopen dat alles terug komt zoals het voor vorige vrijdag was.

dag 6

151201

151202

151203

151204

_MG_7444