door tomvanryckeghem

Vandaag zijn we zaterdag. Je hebt een rode pyjama aan en verdikke ik vind je mooi. Je buikje wordt ronder. Wat zouden we nu hebben gedaan wanneer ik die telefoon niet had opgenomen. We  zitten in een trein die sneller en sneller gaat. wat zou ik graag aan de noodrem trekken en verdwijnen samen met ons gezin. We moeten vooruit en ik moet je positieve kracht geven maar dat is moeilijk! Daarstraks kreeg je opnieuw medicatie in je rugmerg en de dosis pillen die dagelijks inneemt is groot. Het is zo moeilijk om het een plaats te geven.

Een hartmonitor staat naast jouw bed en geregeld kunnen we genieten van het geluid van je hartje lieve jongen. Telkens is het erg spannend en hopen we dat alles goed gaat met je. Ik kan maar niet aanvaarden waarom jullie zo moeten afzien.

lieve schat, Ik mis je warmte in dat veel te grote bed. Ik mis je geklets en je aanwezigheid thuis… ik mis de onbezorgdheid en ons gewone leven . Ik mis die drukte.. ik mis alles eigenlijk.
Ik weet wel dat het in orde komt! Het moet!

 

Advertisements