door tomvanryckeghem

Let her go, van the passenger staat op. De acoustische versie… Jee, wat een mooi nummer. Het zorgt voor tranen, voor dromen, voor angst en voor ongemakkelijkheid. Het staat op repeat en je zingt het mee. Ik kijk je aan en ben bljj dat je naar me lacht liefste. Je lacht minder dan gisteren, en dan de dag ervoor… maar je lacht, even mooi.

Ik blijf zeggen dat je moet hopen, dat het goed komt,  maar verdomme, luister je wel?  Je hoopt wel, dat weet ik zo verdomd goed, maar de angst is de moeilijkste tegenstander vandaag en gisteren.  Hij wordt groter en sterker. De onzekerheid staat naast hem en maakt hen nog groter dan ze al zijn.

Dit deel van de weg is  moeilijker dan ik eerst dacht. Er is al zoveel gebeurd de laatste 6 weken. Eerst waren er de bergen die we beklommen hebben. Dan sprongen we over diepe putten en telkens kwamen we er… Nu is er een vlakte. Vals plat, ken je dat? een heel lang stuk dat eindeloos lijkt. Het lijkt eindeloos, nu, maar weet dat we elke dag dichter bij die poort komen.

Je zegt dat  je terug wil naar de plaats waar ik je ten huwelijk vroeg….

Canal sous la manche… bijna waren we er onderdoor gereden… We reden naar cap gris nez met de zwarte corsa en reden verkeerd. Een afrit verkeerd, .. en kochten bijna een ticketje om onder het kanaal te rijden.

Nu zou ik zonder twijfelen een ticket kopen, en er door rijden. Erdoor zwemmen desnoods, om je te tonen dat je mijn alles bent, dat ik niks ben zonder je glimlach in m’n hart. 

Advertenties