door tomvanryckeghem

040207

040206

040205

040201

040204

040203

040202

Ik wandelde daarstraks het ziekenhuis uit, en zag je staan, groenig en groot. In je schaduw stond een bladloze boom die jij met je sierlijke bladeren vulde.

We hadden haar sinds we samenwoonden. Eerst stond ze in ons huurhuis, later verhuisde ze mee naar stad. Ze groeide met ons mee, en haar plaatsje in ons huis werd elke keer ik haar bekeek een beetje groter. Ze stond in het midden van de living. Ik bewonderde haar vaak.  Zeker wanneer de zon binnen kwam, verschenen er geweldig mooie schaduwen op de muur. Dat haar takken over de zetel en de tafel hingen namen we erbij. Laatst bond ik haar nog, wat strakker, zodat ze weer fier rechtop kwam.

En dan vertelde men dat ze best weg ging. Wortels hebben schimmels, en schimmels zijn nu eenmaal niet de beste maatjes momenteel… Het was december, en het vroor nog net niet, dus zette ik je buiten. Ik hoopte stiekem op een nieuw maatje voor jou. In een grote veranda  misschien…

Maar de veranda was te klein, en je bleef buiten wachten. Er kwam wat sneeuw, en je verdween in het witte… De sneeuw smolt weg, maar jij bleef staan.

Sorry lieve Palmier.

Advertenties