door tomvanryckeghem

140301

Apotheekbezoekjes, ik kwam er vroeger nauwelijks maar nu is de beleefde goeiedag veranderd  in een bezorgde “tot morgen”.  Ik stond deze middag 10 minuten te vroeg aan hun deur en ontdekte dat ze een geweldig goede vensterbank hebben. Zo’n grote waar waarschijnlijk al ontelbaar veel mensen als ik vandaag gewacht hebben. Zo één waar gedachten eventjes kunnen uitrusten en het zonnetje intens kan verwarmen. Ik zette me neer, en haar stralen sloten mijn ogen. Onze drukke straat werd geluidloos. De mens was druk bezig, maar niet hier. Juist op dat moment hoorde ik snelle voetstappen aan de overkant van de straat.  Was de mens niet bezig?  

Ik voel me de laatste tijd geen lid meer van de club. Het lot sloot ons af van deze mensenwereld en is nog niet van plan ons te laten gaan. Het lot is vreselijk en genadeloos. Ze zorgt voor grote littekens en harde zorgen maar ik ontdekte dat ze ook enkele schoonheidsvlekjes heeft. 

Je leeft je leven en je vraagt je af waarom een dag maar 24 uren heeft. Je stapt in je auto en je ergert je aan je tegenligger die ietwat te veel naar links neigt te rijden. Je werkt 10 uur per dag en je maakt je zorgen als je even te lang aan tafel zit. Je leeft naast elkaar en beseft niet dat die 24 uur ook anders ingevuld kunnen worden.  Intense momenten zijn schaars wanneer je er geen tijd voor maakt. Ik wil het niet in het extreme trekken, maar ik was toch bezig om te worden wat ik nu niet meer wil zijn. Lot ’s schoonheidsvlekje liet me dat ontdekken.

Ontdekken zoals Kamiel dat doet… her-ont-dekken!

140302

Advertisements