vlinders

door tomvanryckeghem

200301

Mijn eerste digitaal fototoestel dateert van 2001. Ik had een studentenjob die me in fnackbons betaalde en zo kocht ik de Olympus camedia C-40 zoom. Het kleine dingetje opende mijn ogen. Spielerei was het, maar dat werd het begin van een uit de hand gelopen passie.  Ik nam er duizenden kiekjes mee. De vlinder die ik vandaag op de muur zag deed me denken aan één van die duizend kiekjes. Een vlindertuin ergens in Luxemburg.

We fladderden tussen duizenden kleurige vliegjes en ze zaten overal. In jouw haar, op je hand, in onze buik…

Op vijf ligt mama en dan nog wel  achter een gesloten deur.  Plassen is er verboden dus moet hij de lange gang door. Hand in hand stappen we op tempo richting toilet. Ik voel hoe zijn oogjes ontdekken welke gevechten zich achter halfopen deuren afspelen. Door zwarte soldaten belegerde  krijgers kijken ons vanuit hun bed aan. De met wapens, pampers , munitie en spuiten beladen karretjes staan klaar om te bevoorraden waar nodig.  We snellen doorheen het front waar veel te zware gedachten voor een veel te kleine jongen ronddwalen.

Maar er is ook dat kleine,  kleurrijke kamertje met het zonnige vlindertje op de deur. De deur staat  open en welkom is het codewoord. De eerste keer lokte Anne hem met een zakje chips. Vandaag schilderde hij er enthousiast met kleurrijke kleurtjes.

Elke woensdag fladdert Leon tussen de  kleurige vliegjes en ook daar zitten ze overal. Op de muur, op zijn handjes, smakelijk in zijn mondje, vragend  in zijn hoofd, warm in ons hart.