door tomvanryckeghem

040401

Ik rijd naar een plek die ik nog moet ontdekken. Mijn rechtervoet duwt op het gaspedaal. Mijn handen sturen maar mijn hoofd zit nergens. Ik zie geconcentreerd, maar denk niks.  De grens gaat  aan me voorbij, mijn handen nemen de afslag. Een ongekend Frans dorpje  komt naar me toe. Waarom ik hier rijd weet ik niet en ik wil het eigenlijk ook niet weten. Ik wil niet denken, nu niet. Soms slapen gedachten hoor. Ze kronkelen wat rustiger dan anders, en maken nauwelijks geluid. Ze passen zich aan aan de omgeving.

Nog enkele dagen en je gaat weer op reis. Deze keer heb je weer veel bagage nodig. Wat zie ik uit naar een reis met ons 4, ergens in de toekomst. Alles is zo vanzelfsprekend als je samen gezond bent. Je doet zoveel dingen zonder te denken. Het hoeft en mag misschien ook niet. Je gedachten passen zich aan aan je leven.

Stel je voor dat er een wagen bestaat waarmee je gedachten kunt verzamelen. Je rijdt doelloos rond en de uitlaat zuigt. Gedachten vliegen binnen langs buizen tot in de motor. Alles wordt er gefilterd en geordend naar soort. Een buizennetwerk brengt ze naar honderden glazen potjes in de koffer. Ik zou je verrassen met een potje onbezorgdheid. Heel stilletjes zou ik na tienen de trap op sluipen en het potje in je oor gieten.

Wat zou je dat lekker vinden, zo’n potje onbezorgdheid…

Advertisements