door tomvanryckeghem

110602

Het reisbedje met mobile, de babysit en de tas met babyspullen maakten me de 5 verdiepingen hoge bergbeklimming deze morgen extra zwaar.  Het kon ook simpeler en er zullen er veel gedacht hebben… wat is die kerel in godsnaam van plan, maar het loont de moeite. Je bent niet meer het mini-mannetje dat je enkele maanden geleden was en het bedje van de materniteit was vorige maand al bijna te klein. We passen ons aan in deze gekke omstandigheden

Ik ben al 7 maanden op zoek naar kracht en positiviteit in dit klotevehaal. De grootste schatten zitten vaak verscholen in de smerigste hoekjes. Je moet goed zoeken en soms ben je het meer dan moe, maar het loont de moeite weet je. Misschien word ik morgen wel  schattenzoeker.  Dan koop ik me zo’n detector en vertrek ik richting Waardewindmebrengt.  Uitwaaien met de kans om kleine schatten te vinden lijkt me trouwens een mooie therapie om dit verhaal waardig af te sluiten.

Ik  verzamel ze  al een tijdje in kleine doosjes. Klein maar fijn, dat zijn ze meestal. Vergeten  gedachten die kunnen ontpoppen tot fantastische gevoelens die ze ooit waren. De bovenste schuif in de kast van nonkel is voorlopig groot genoeg en is de ideale bewaarplaats hiervoor. Ze zijn er voor als ik ze ooit weer zou vergeten, voor als we straks terug deel uitmaken van de “real life” en de gejaagdheid weer komt aankloppen.

En misschien maak ik er ooit iemand opnieuw gelukkig mee, wie weet.