Houvast

door tomvanryckeghem

_MG_0371

_MG_0382

Zoals de meeuwen op de heenweg hunkerden naar de stompjes brood naast de auto… Zo hard hunkeren we  naar jouw warmte.

Dankje Ann, omdat je me alle kabels en buisjes hielp vergeten en zijn liefde dicht bij mij bracht. Als straks mama komt, belooft Brecht haar hetzelfde gevoel. Van 13.30 tot 16.30 ontplofte mijn blaas bijna net maar toch niet.  Plassen voor knuffelen is aangeraden.😉

Het was niet zeker dat het ging lukken. We wisten niet hoe Kamiel ging reageren, maar zijn onrust verdween heel snel in m’n armen. Hij had even z’n ogen rustig open… en verdween voor enkele uren in m’n hart.. en ik in het zijne.