door tomvanryckeghem

_MG_0451

Het onweert buiten. Donkere druppels vallen tegen het grote raam. Flitsen verlichten stad IZ. Kamiel ligt dicht bij Lore… op ’t gemak.
Hij vond de rust terug die hij deze morgen verloren was.

Deze mooie stap vooruit is puur en betekent veel. Gewoon omdat warmte wonden heelt en er even niet medisch moet gedacht worden.

In deze kamer viel de stilte.. terwijl er in de gang heen en weer gerend wordt… terwijl een ander kindje “nu” gered moet worden.

Deze stad  is zo wreed en mooi tegelijk. Blij zijn voor je kind, terwijl er op 20 meter afstand harde tranen vallen…

of omgekeerd.

_MG_0454