Maand: februari, 2014

2702

Er vlogen  blauwe tonen over Nijdrop. Broze noten zweefden hun weg doorheen het prachtige concertzaaltje . Een adembenemende mist warmde op maar koelde snel af. Ik ademde hun klanken en zag mezelf voor jouw zeepkist staan Mielieman. Met een draadloze senheizer op m’n kop zocht ik toen naar stilte in m’n hoofd. In breekbare gedachten die niet verder konden dan het nu, een straks of misschien … tot nooit meer. Dit nummer maakte toen zoveel gevoelens los….

Vandaag zong ik opnieuw geluidsloos mee. Zonder dat m’n lippen bewogen rolden er tranen langs m’n hart.
Dat gevoel één te zijn met de atmosfeer… dat breekbare moment waar woorden overbodig zijn. Alsof alles gezegd is. I
ngetogen woorden en warme tonen. Live muziek en authenticiteit. 

En het licht bleef aan…

zoals die zondag. Op dat natte handoekje in het zwembad. En erna.. in Gentse sferen…

Bedankt Ben!

Advertenties

230214

Ik blader door duizenden foto’s. Ik kijk naar een dagboek, en wat voor één.
In een poging beelden te selecteren snuister ik vanavond door computers en geheugenkaartjes…. De massa beelden die ik dit jaar heb gemaakt is enorm. Vergelijk het met een berg tranen waar het zonlicht door schijnt.
Met momenten verblind van emotie, een ene keer warm van binnen…. of anders en  ijskoud.
Ik voel oerkracht. Ik zie gejaagdheid in de stilte. Ik ruik liefde en rood.
Als er moet gekozen worden kan ik dit niet alleen.
Reinhart, Jean-pierre… ik bel jullie straks en zorg voor koffie!

Onder deze studio slapen mijn geliefden. Kamiel is herboren… en knuffelbeer voor het leven geworden. Elke morgen wordt hij lachend wakker.  Hij groeit verwonderd met ons. Elke voormiddag komt Joke sporten. Altijd zorgt Lore met haar warmste moederhart.
Elke morgen eten we samen boterhammetjes… en slapen we te lang. Elke morgen breng ik Leon net niet te laat naar school… (en kan me al weer opjagen… ). ‘ s Middags eten we opnieuw samen en tovert m’n prinses de lekkerste gerechten.
De dagen gaan zoals ze moeten gaan. Lore gaat op maandag en donderdag revalideren. Haar medicatie blijft ze zorgvuldig nemen, de ene keer al makkelijker dan de andere keer. Elke maand blijft vincristine een ambetant moment…. elke maand blijft de cortisone zorgen voor frustraties en opgejaagdheid. We zoeken onze weg… in ups en downs.

Maar… wat zijn we blij. Diep in ons hart koesteren we wat onbetaalbaar is.

Er zijn momenten waar we in verdrinken. Dan vinden we elkaars gedachten en begrijpen we zonder woorden. Hele intense seconden die eeuwig mogen duren…

Knuffels en warme blikken.Glimlachjes die alles vertellen.  domme kleine dingetjes soms… Kamiliemetertjes… Momenten met ons 4… koesterknuffels met 2… vader -zoon praktijken…

Ja.

180214

 

image

Even weinig woorden… minder online…  meer samen.
Ik kom straks terug. 😉

ZONdag

_MG_0913

_MG_0930

_MG_0933

_MG_0938

_MG_0953

_MG_0944

Terwijl de zon in ons gezicht sneed zochten we onze weg uit het ijzeren doolhof.  Men bouwt Bruggen langs de leie en dat zorgt voor gevaarlijke speurtochten.

Het water houdt ons in de ban. Al meer dan een jaar kruipt ze kronkelend mee met de tijd. Ze werd in donkere dagen huilend bezongen door Anthony en the Johnsons.
Ze verwarmde de jongens geurend  in hun nakie.. Ze droogde tranen en douchte zorgen weg. Ze liep doordrenkt met chemicaliën door Lore’s lichaam…. ze heelde diepe wonden.Ze traande door kamers vol hoop en verdriet… Ze lanste deze zomer kletsnat door de tuin.

Nu rust ze uit in de winterzon. Nu wijst ze stoere kerels de weg en dauwt ze druppels op het speelpleinbankje.

ruitenkuisers!

0102143

0102144

0102142