door tomvanryckeghem

2702

Er vlogen  blauwe tonen over Nijdrop. Broze noten zweefden hun weg doorheen het prachtige concertzaaltje . Een adembenemende mist warmde op maar koelde snel af. Ik ademde hun klanken en zag mezelf voor jouw zeepkist staan Mielieman. Met een draadloze senheizer op m’n kop zocht ik toen naar stilte in m’n hoofd. In breekbare gedachten die niet verder konden dan het nu, een straks of misschien … tot nooit meer. Dit nummer maakte toen zoveel gevoelens los….

Vandaag zong ik opnieuw geluidsloos mee. Zonder dat m’n lippen bewogen rolden er tranen langs m’n hart.
Dat gevoel één te zijn met de atmosfeer… dat breekbare moment waar woorden overbodig zijn. Alsof alles gezegd is. I
ngetogen woorden en warme tonen. Live muziek en authenticiteit. 

En het licht bleef aan…

zoals die zondag. Op dat natte handoekje in het zwembad. En erna.. in Gentse sferen…

Bedankt Ben!