de inpakmachine

door tomvanryckeghem

Moederdag komt er aan en in mijn klas staan momenteel meer dan 80 onafgewerkte pakjes

Ik vind het een belangrijke activiteit.
Het cadeautje  hoeft niet groots te zijn. Het moet niet veel kosten. Het komt uit hun hart en is vooral kinderlijk mooi.

’t Is altijd een beetje stressen. Kinderen die op het laatste moment ziek zijn en lesmomenten die deze tijd van het jaar te vaak wegvallen. Elk jaar veranderen m’n handen  in een dolle inpakmachine. Ongewild word ik een prikkelbaar stressbeest dat de deadline moet halen. Juist dan loopt het verkeerd met  de  lamineermachine …

Tja… Dit is de stress waar ik vorig jaar naar verlangde  :-)

Er mag muziek spelen tijdens de knutselles. Ik maak te vaak  de fout  spotify melancholische afspeellijsten te laten spelen..  Daar is London Grammar.. Haar hoge tonen brengen me terug naar gisteren en de dagen ervoor.
Alle kinderklanken verdwijnen en ik zie alleen nog bewegende mondjes. Ik voel hoe een broze parel langs m’n wang  wil lopen…

Ze zit voor jouw glazen bedje in haar chemisch pak en kijkt je aan…
Ze zit naast me in de auto….Na 8 weken isolatie en een digitale baby .
Ze geeft jou te eten. Met een gebroken hart en angst om zich te binden.
Ze leest Leon voor… met warmte die alleen zij  kan geven.
Ze houdt je  handje vast en smeekt woordeloos om hulp…opnieuw…. In een ander ziekenhuis deze keer.

Zoveel filmische flarden zijn op m’n netvlies gebrand… voor altijd.
Ze komen en ze gaan als de zee… en verdringen al wat hier is.

Meester, lees je eens ? Een jongen van 12… met een dagboek waar niemand wil mee ruilen houdt zijn verpakpapier onder mijn natte neus. Aarzelend lees ik elke letter… en haper bij z’n 3 laatste woorden.

meer is niet nodig om te zeggen waarover het gaat.

blijf gezond mama (1)