Maand: september, 2014

De trap van vergelijking

septem-2014-116

Er staan veel te veel pijnlijke herinneringen op ons netvlies gebrand. Momenten die ons leven overhoop gooiden. Veranderingen die zorgden dat het nooit  meer zal zijn zoals het ooit was.
Ze maken ons denken gecompliceerd en doen vanzelfsprekendheden frustraties worden.

Denken in het nu, tevreden zijn met wat het is … Het staat hier al 100 keer beschreven maar zit deze wereld eigenlijk zo in elkaar?

Toen we donderdag door de glazen poorten van AZ Brugge wandelden, waaiden cijfers en gemiddeldes over ons hoofd. Een middag testen en controleren, zorgde voor een klamme ongemakkelijkheid. Kamiel bungelde ergens onderaan de norm en was heel de avond en nacht van streek. Wij ook trouwens. Waarom vergelijken we?
Vergelijken is niet goed. We doen het heel vaak. Kinderen op rij van 1 tot 10 plaatsen. Punten en scores neerpennen.
Aan de ene kant wordt overal verkondigd dat iedereen kan zijn wie hij is. Aan de andere kant gaat het competieve leven achter de glazen muren zijn gang.Daar ligt de lat elke dag een millimeter hoger. Of je nu wil of kan… op een dag word je een verplichte deelnemer.

Als we de versnellingsknop nu gewoon iets minder hard zouden  indrukken… Als we onze verwachtingen  niet zo hoog moesten  leggen…

Hoe zou het er hier dan uitzien?

In de wachtzaal kwam een wijze langs. Ik tuimelde terug in de tijd…

Toen we 20 maanden geleden de paadjes volgden en elk stapje wankel de juiste weg zocht…
Toen we in die Roeselaarse schuilkelder wachtten op een leger redders. Toen kwam je binnen met jouw groene troepen.
Hoogtechnologisch bewapend gingen jullie professioneel te werk.
Onze kleinste strijder ging uiteindelijk mee in een spaceshuttle vol zuurstof.

Kamiels verblijf in Brugge was kort maar intens. Dokter Cornette, bedankt voor het weerzien. Jouw opmerking over gelukkig zijn, voelde aan als de reden waarom ik terug naar Brugge moest.

Warm hart

X

Advertenties

Our house… in the middle of the street

ourhouse

ourhouse

030914

1 september

Ik wandel langs het water en kijk in m’n hoofd.

Ik zocht toen ook maar zag niet wat ik nu weet.
Ik stap 2 jaar verder
hoe oud is m’n hoofd eigenlijk geworden?

De bomen waaien zoals toen maar fluisteren anders.

Jij reed deze morgen eerst naar ziekenhuis, vervolgens richting Zwevegem…. halftijds.
Wat wens ik jou alle geluk toe liefste.  Dit moment was toen een verborgen droom.

Leon ging vandaag naar het eerste leerjaar. Hij kwam daarstraks zelfzekerder dan ooit terug thuis.
Kamiel… jij mag morgen naar het bolderwagentje. 3 keer per week kun je samen met andere vriendjes op ontdekkingstocht. 

De onzekerheid blijft maar voelt hoopvoller.
Achter ons liggen enkele kanjers van bergen.
Ik durf terugkijken en verdomme wat ben ik trots.
Wat ben ik fier jouw man te mogen zijn.
Wat ben ik blij jullie papa te kunnen zijn.

merci

En ook jij Nero…. bedankt om me mee te nemen… elke dag,

naar het water.