1 september

door tomvanryckeghem

Ik wandel langs het water en kijk in m’n hoofd.

Ik zocht toen ook maar zag niet wat ik nu weet.
Ik stap 2 jaar verder
hoe oud is m’n hoofd eigenlijk geworden?

De bomen waaien zoals toen maar fluisteren anders.

Jij reed deze morgen eerst naar ziekenhuis, vervolgens richting Zwevegem…. halftijds.
Wat wens ik jou alle geluk toe liefste.  Dit moment was toen een verborgen droom.

Leon ging vandaag naar het eerste leerjaar. Hij kwam daarstraks zelfzekerder dan ooit terug thuis.
Kamiel… jij mag morgen naar het bolderwagentje. 3 keer per week kun je samen met andere vriendjes op ontdekkingstocht. 

De onzekerheid blijft maar voelt hoopvoller.
Achter ons liggen enkele kanjers van bergen.
Ik durf terugkijken en verdomme wat ben ik trots.
Wat ben ik fier jouw man te mogen zijn.
Wat ben ik blij jullie papa te kunnen zijn.

merci

En ook jij Nero…. bedankt om me mee te nemen… elke dag,

naar het water.