Maand: maart, 2015

BREDENE

De finale

De zon verwarmde steenakker

Michel trok de deur dicht, de laatste keer

we vonden elkaars ogen

en de jongens draaiden verder, op een gepimpte versie van Passengers

let her go

 

Processed with VSCOcam with c1 preset

 

 

de droomboom

Ze loerden omhoog. Hun ogen gleden vol verwachting over elk stukje van de machtige linde.

Daar stonden ze, hand in hand, op de groenige heuvel. Ergens waar de klok op  speeltijd stond. Bijna 7 en net geen 34.  In elke  broekzak bewaarden ze een papieren droom voor morgen.

Iedereen en niemand deed met hen mee. Alleen de zon begluurde hen vanuit de hoogste toppen. Af en toe versperde ze de weg en maakte lente wakker.

De kleine jongen nam de hand van het grote kind. Deze maakte op zijn beurt een levend trapje en hielp hem de hoogte in. Zonder aarzelen klom het kereltje naar de zon. Hij tikte zijn kleine voetjes omhoog.  Af en toe schoof hij uit en kronkelden de gedachten van de grote man angstig rond de boom.

De jongen haakte zich in het houten web naar z’n doel.  Na een meter of 10 bleef hij hangen. Hij schoof geconcentreerd naar het einde van een gekneusde boomstronk en zette zich voorzichtig neer.

Het bleef stil. De wind waaide bezorgd tussen de twijgen. Enkele vogels tierden echo’s over de heuvel.

En toen maakte de jongen het afgesproken teken.

Het was zijn beurt. Hij wreef aarzelend in z’n klamme handen.  Hij was lang niet zo lenig als zijn kleine lieverd. Hij was vooral de onbezorgdheid verloren. Angst en verantwoordelijkheid gierden door z’n hoofd. Toch wilde hij niet onderdoen en trok zichzelf omhoog.

Z’n voeten aarzelden over dezelfde route als die van z’n jongen. Met elke meter groeiden tranen op z’n voorhoofd. Z’n klamme handen verkrampten rond ruwe takken.

De kleine z’n ogen toonden woordeloos de weg. En vertrouwen overwon van angst.

De man sleurde zich uitgeput naast zijn jongen. Hun ogen raakten elkaar aan en de mooiste gedachten dansten in hun hart.

Papa, Ik kleef het hier, niet lezen! Anders komt m’n droom niet uit!

Hij haalde enkele verfrommelde woorden uit z’n broekzak en likte  aan de kleefkant. De vader sloot z’n ogen tot het goed was.

Nu is het aan jou papa! Ik sluit nu m’n ogen!

De man zocht z’n in z’n broekzak.. Hij snuisterde dieper en probeerde de andere kant.

Ogen dichthouden! 

Was hij ze onderweg verloren? Hij zocht zenuwachtig tussen de takken maar tevergeefs… de wind was er mee gaan waaien.

Is het in orde?
Nog even mijn jongen…

Toen wist hij het. Dit moment was veel meer waard dan al zijn dromen voor morgen.
Hij  legde z’n arm om die van z’n beste vriend en gaf hem een zoen op z’n hoofdje.

Ze praatten nog lang over hutten en gevaarlijke tochten. En ze maakten wilde plannen voor hun kampeerweekend in de zomervakantie.

standaard_boekhandel

De wind vaart op machtig mooie wolken de laatste dagen. We besloten om een extra doos boeken naar de standaard boekhandel te brengen. Eigenlijk moesten het er  2  zijn… maar Leon won. De vespa kon er maar 1 dragen en het toertje werd geweldig.