Maand: juni, 2015

Echt

Toen de nacht me daarstraks  weer niet wilde meenemen, vond ik dat het tijd was om de laatste woorden in het boek van Guillaume Van Der Stichelen te lezen…

Wat is echt?
De hand op je schouder.
Die je jaren later nog voelt.
De stem die je blijft horen,
ook al is de adem gestopt.

Wat is echt?
De warmte van een lichaam
dat naast je ligt. De ogen
die naar je kijken en zoeken
wat er in je hoofd gebeurt.
Die ogen.

Dat is echt.
Er is geen mooiere spiegel  om
jezelf in te herkennen dan de
blik van wie je liefheeft.

Je hebt gelijk.

Advertenties

001

voetbal

photograph

pilot

 

Hij nam het stuur van de omgebouwde C2 vast. Z’n ogen vertelden de rest. We begrepen zonder woorden. Focus op Turbo, recht naar de eindmeet. Rally en jongens… het is een goede match.
We liepen tussen nostalgische Impreza’s en machtig schone carrera’s uit 1981.  Ik voelde opnieuw de kriebels zoals die avond in 1988, achteraan in de Celica van m’n neef. De wannabee – piloot gierde naar een wedstrijd in een klein dorpje ergens in West-Vlaanderen. Ik moet ongeveer dezelfde leeftijd geweest zijn zoals  jij nu m’n jongen. Ik zag
jou met met dezelfde fascinatie kijken als ik toen. We kochten tickets en de rally werd geweldig. We ‘ravotten’ door boer Jan’s velden  van de ene naar de andere col. We genoten in  lange grassen van zonneschijn en stof.  Met frikandel als hoofdgerecht en ice tea en bier tegen de dorst volgden we minicoopers en mitsubishi’s.  

Vaderdag werd bijzonder. “Een heel leven van Robert  Seethaler” waarvan de eerste 2 bladzijden beschreven waren met haar warmste woorden. Een fotolijst met veel te schone foto’s.. Een zonnig etentje met een zandbak waar Kamiel voor de eerste keer genoot en ons liet genieten. In het gezelschap van een beeldschone vrouw in een zomers nieuw jurkje. Samen kubben bij m’n vader en nieuwe levensplannen bekijken met opa.

We plukken alleen mooie momenten de laatste tijd.

Bedankt Lot. Ik ben je zo dankbaar.

 

Veranderingen

De tijd gaat vooruit.

Enkele maanden terug schreef ik nog volop aan het boek. Vorige maand reed je met zoveel kracht en doorzetting jouw mont ventoux op. We verzamelen nog steeds volop geld voor de goede doelen.

Vandaag ben je bijna pillenvrij.  4 Juli wordt de start van een machtig mooie zomer zonder hemelpillen. We zoeken alle resterende potjes en dozen in onze schoven en kasten en nemen ze mee naar de brug over de Leie. Samen verpulveren we ze één voor één over het water.  ’t Zal weer emotioneel worden, dat weet ik zeker, maar godverdomme het zal een opluchting zijn mietje.

Je wordt elke dag mooier. Vanbuiten en vanbinnen. ’t Is net alsof je herboren bent. Je gedachten zijn niet meer wie ze waren. Je visie over het leven is met immens veel graden van koers veranderd. De drukte waarmee je door het leven suisde vul je meer en meer aan met stilte en niks aan je hoofd. De paadjes die ik langs de leie nam ontdek je ook. Je bewandelt er zelfs waar ik het bestaan niet van wist. Hele dagen omringd zijn wordt af en toe es opzij gezet door genieten van de alleenheid der dingen.

Ik zie je gelukkig zijn. Ik voel hoe dankbaar je in het leven staat en hoe mooi je dingen een plekje geeft.

Je geniet van je schoonheid. Aandacht voor je uiterlijk wordt beloond en dat verdien je. Sporten en carpe diem worden opnieuw hoofdzaak. Ik laat je doen… de ene keer met meer moeite dan de andere keer. Ik leer lossen en besef dat vertrouwen een basis is voor onze relatie. Ik wordt geconfronteerd met een verwerking waarvan ik dacht dat ik ze al helemaal had gehad. ’t Gaat soms wat hard in mijn hoofd maar ik ben zeker dat we door alles gesterkt zijn voor dit prachtige leven.

De jongens groeien met ons mee.  Leon z’n eerste leerjaar zit er bijna op. Z’n communiefeest was mooier dan mooi. Hij leest en schrijft alsof het niks is en rekenen gaat ook vanzelf. Ziek zijn blijft een moeilijke kwestie, laat ons zeggen angst.

Kamiel doet het supergoed. September mag hij starten op school. We hebben er een tijd over gedaan maar uiteindelijk zijn we het eens dat Dominiek Savio in Gits misschien wel de beste keuze is. Starten in Type 4 geeft hem meer kansen dan hij anders kan krijgen. Zijn stappen is een grote beperking. Zijn hele rechterkant doet niet wat hij zou moeten doen en kiné en veel meer maken deel uit van ons dagelijks leven. Zijn zicht is ook niet wat het zou moeten zijn en we wachten geduldig af hoe zijn spreken evolueert. Vorige maandag gingen we een eerste keer op bezoek in zijn mogelijke klasje en we zagen dat het goed was. Het CLB kwam langs en er wordt gewerkt aan een mogelijks inschrijvingsverslag. Eigenlijk willen we hem alle kansen geven die hij verdient. Geen verdrinkingsangst in een klas van 25 peuters maar een papieren bootje met 6 zielsgenoten op eigen tempo.

Ik zeg ook facebook en alle andere social media vaarwel. ’t Is goed geweest. Morgen koop ik een papieren krant en wil ik de rust die ik gevangen had opnieuw alle kansen geven. Ik wil starten met een nieuw creatief project en het alle tijd geven die het verdient. Deze blog houd ik in leven.. Wat ik hier post of schrijf verdient zijn plekje.

 Dit leven ligt op een gloednieuw pad waar ik net als jou lieve schat ten volle wil van genieten.

carpe diem.

kamielke10juni

vriendschap

friends

Momenten… eindeloos mooi. Gevangen in ieders hart en nooit te vergeten.

De bootmannen werden jongens…. een machtig mooi weekend.

Eén voor één vielen ze in het water.

Een duik in een zonovergoten rivier die overliep.

Dansend met de zon…. lachend in de wind

Merci copains!

Merci Vromanski. Voor een machtige avond, voor een onbeschrijflijk feest. Dankjewel Nele voor jouw hemelse tonen… Ze suizen nog na door heel m’n lijf. Merci Sander voor de Geweldige vibes. Ik ben zo blij dat ik je dichter leerde kennen. Bedankt om me de kracht van jullie vriendschap te doen inzien. Merci Dominique.. jij rockt man. En Dakkie.. wat ben jij een entertainer.

Die avond verkleedde onze huiskamer zich in een intiem concert voor echte vrienden.
Terwijl de vriendschap door onze haren waaide, streelden hemelse klanken onze  warme harten.
En de vuurman blies de nacht wakker….

Merci aan iedereen die er was. We dragen jullie diep in ons hart

x

vromanskilr

IMG_9247 IMG_9257

IMG_9213

IMG_9295 IMG_9278

IMG_9265IMG_9290

IMG_9303

IMG_9344

IMG_9317

IMG_9335

IMG_9360

IMG_9376

IMG_9387 IMG_9400