Veranderingen

door tomvanryckeghem

De tijd gaat vooruit.

Enkele maanden terug schreef ik nog volop aan het boek. Vorige maand reed je met zoveel kracht en doorzetting jouw mont ventoux op. We verzamelen nog steeds volop geld voor de goede doelen.

Vandaag ben je bijna pillenvrij.  4 Juli wordt de start van een machtig mooie zomer zonder hemelpillen. We zoeken alle resterende potjes en dozen in onze schoven en kasten en nemen ze mee naar de brug over de Leie. Samen verpulveren we ze één voor één over het water.  ’t Zal weer emotioneel worden, dat weet ik zeker, maar godverdomme het zal een opluchting zijn mietje.

Je wordt elke dag mooier. Vanbuiten en vanbinnen. ’t Is net alsof je herboren bent. Je gedachten zijn niet meer wie ze waren. Je visie over het leven is met immens veel graden van koers veranderd. De drukte waarmee je door het leven suisde vul je meer en meer aan met stilte en niks aan je hoofd. De paadjes die ik langs de leie nam ontdek je ook. Je bewandelt er zelfs waar ik het bestaan niet van wist. Hele dagen omringd zijn wordt af en toe es opzij gezet door genieten van de alleenheid der dingen.

Ik zie je gelukkig zijn. Ik voel hoe dankbaar je in het leven staat en hoe mooi je dingen een plekje geeft.

Je geniet van je schoonheid. Aandacht voor je uiterlijk wordt beloond en dat verdien je. Sporten en carpe diem worden opnieuw hoofdzaak. Ik laat je doen… de ene keer met meer moeite dan de andere keer. Ik leer lossen en besef dat vertrouwen een basis is voor onze relatie. Ik wordt geconfronteerd met een verwerking waarvan ik dacht dat ik ze al helemaal had gehad. ’t Gaat soms wat hard in mijn hoofd maar ik ben zeker dat we door alles gesterkt zijn voor dit prachtige leven.

De jongens groeien met ons mee.  Leon z’n eerste leerjaar zit er bijna op. Z’n communiefeest was mooier dan mooi. Hij leest en schrijft alsof het niks is en rekenen gaat ook vanzelf. Ziek zijn blijft een moeilijke kwestie, laat ons zeggen angst.

Kamiel doet het supergoed. September mag hij starten op school. We hebben er een tijd over gedaan maar uiteindelijk zijn we het eens dat Dominiek Savio in Gits misschien wel de beste keuze is. Starten in Type 4 geeft hem meer kansen dan hij anders kan krijgen. Zijn stappen is een grote beperking. Zijn hele rechterkant doet niet wat hij zou moeten doen en kiné en veel meer maken deel uit van ons dagelijks leven. Zijn zicht is ook niet wat het zou moeten zijn en we wachten geduldig af hoe zijn spreken evolueert. Vorige maandag gingen we een eerste keer op bezoek in zijn mogelijke klasje en we zagen dat het goed was. Het CLB kwam langs en er wordt gewerkt aan een mogelijks inschrijvingsverslag. Eigenlijk willen we hem alle kansen geven die hij verdient. Geen verdrinkingsangst in een klas van 25 peuters maar een papieren bootje met 6 zielsgenoten op eigen tempo.

Ik zeg ook facebook en alle andere social media vaarwel. ’t Is goed geweest. Morgen koop ik een papieren krant en wil ik de rust die ik gevangen had opnieuw alle kansen geven. Ik wil starten met een nieuw creatief project en het alle tijd geven die het verdient. Deze blog houd ik in leven.. Wat ik hier post of schrijf verdient zijn plekje.

 Dit leven ligt op een gloednieuw pad waar ik net als jou lieve schat ten volle wil van genieten.

carpe diem.

kamielke10juni