door tomvanryckeghem

feb

Ons huis is van kant gekeerd. ’t kijkt niet meer zoals  vroeger. Beetje per beetje draaide het zich naar het zuiden. Onze gedachten dansen met haar mee.  Elke steen voelt warmer, elke dag.

Jouw glimlach, je waggelende ontdekkingsreis, ze brengt verwondering, elke dag.

De verhalen op mijn arm groeien met soldaatjes en  Kamieleons. Er drijft een papieren bootje op mijn pols. Een zoeker voorkomt dat ik ooit nog verloren durf lopen. Ons huis staat gekerfd in het midden. De vogels waaien uit mijn hals naar wolken die elke dag van kleur veranderen. Mijn pet werd een charmant hoedje. De vennootschap wordt straks een eenvoudige eenmanszaak.

Jouw prachtige ogen. Ze geven me rust in mijn hart. De berg op je rug en de cirkels boven je hand. Symbolen in dit mooie leven. Ik begrijp meer dan ooit dat we gelukkig zijn. 

Er groeien nieuwe projecten waarvan ik nooit had durven dromen.  Een reis naar de andere kant van de wereld. Een grafisch verhaal vol raadsels en symbolen.

Jouw zorgzaamheid. Hoe jullie rollebollen. Hoe je vaderlijk jouw hand reikt… Hoe groots jouw gedachten soms zijn…  

Ik stof de mooie momenten af en geef ze het mooiste plekje op de kast van nonkel Roger, één voor één. Ik stap mee met de tijd en laat de gejaagdheid achter mij.

Dag lieve lieverds xxx